الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)

317

نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى)

شويم تا خود و دوستان خواننده از آن بهره گيريم و بدانيم خداوند و معصومين - عليهم‌السّلام - از ما چگونه بودن را مىخواهند . در اين دعاى شريف پس از ذكر نام‌ها و كمالات الهى براى برآورده شدن حوايج فرموده شده : ( 571 ) « أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ لا تَجْعَلَنِى مِمَّنْ إِذا صَحَّ أَمِنَ ، وَ إِذا سَقِمَ خافَ ، وَ اذا اسْتَغْنى فُتِنَ ، وَ إِذا افْتَقَرَ خافَ ، وَ إِذا مَرِضَ تابَ ، وَ إِذا عُوِفَى عادَ ، وَ لا مِمَّنْ يُحِبُّ الصّالِحِينَ وَ لا يَعْمَلُ عَمَلَهُمْ ، وَ يُبْغِضُ الْمُسِيئينَ وَ هُوَ أَحَدُهُمْ ، وَ يُظْهِرُ السَّيِّئَةَ مِنْ أَخيهِ وَ يَكْتُمُها مِنْ نَفْسِهِ ، وَ لا يَعْنِيهِ رَغْبَتُهُ عَلىَ الْعَمَلِ ، وَ لا يَمْنَعُهُ رَهْبَتُهُ عَنِ الْكَسَلِ . » « 1 » از تو درخواست مىنمايم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و مرا از كسانى قرار ندهى كه وقتى تندرست هستند ، احساس ايمنى مىكنند و هنگامى كه بيمار مىشوند ، بيمناك [ از خدا ] مىگردند و وقتى توانگرند ، فريفته [ دنيا ] مىگردند و هنگامى كه تنگدست و نادار مىگردند ، هراسناك [ از خدا ] مىشوند و هرگاه مريض مىشوند ، توبه مىنمايند و وقتى تندرست شدند ، باز [ به سوى گناه ] بازگشت مىكنند و يا از كسانى قرار مده كه صالحين را دوست مىدارند ولى همانند آنان عمل نمىكنند و از بدكاران و گناهكاران بدشان مىآيد ، در حالى كه خود از بدكاران هستند و گناه و بدى برادرانشان را فاش و گناه خودشان را كتمان مىكنند و گرايش و ميل و رغبتشان ، آنان را به عمل مشغول نمىسازد و بيم و هراس از تنبلى بازشان نمىدارد .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 219 .